Published: Οκτώβριος 2026

Λέξεις κλειδιά:
Θεωρία Διαλογικού Εαυτού, νέοι ψυχοθεραπευτές, ανεπάρκεια, επαγγελματική ταυτότητα, Διαλογική Αφηγηματική Ανάλυση.

Περσεφόνη Λαφαζάνη

Η Περσεφόνη Λαφαζάνη σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Κλινική Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Επίσης, έχει ολοκληρώσει την τετραετή εκπαίδευση στη Συστημική ψυχοθεραπεία στο ΚΕ.ΣΥ.Θ.Ε.Σ. Συμπληρωματικά, ήταν εισηγήτρια στο Ψυχοεκπαιδευτικό Πρόγραμμα για την Ανάπτυξη Επαγγελματικής Ταυτότητας Φοιτητών Ψυχολογίας με βάση τη Θεωρία Διαλογικού Εαυτού που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων σε συνεργασία με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Από το 2022 εργάζεται ως ψυχολόγος σε διάφορα πλαίσια. Επί του παρόντος, συνεργάζεται με το Ινστιτούτο Παιδιών και Ενηλίκων Π. Σακελλαρόπουλος στη Μονάδα Ψυχιατρικής Περίθαλψης στο Σπίτι του Ασθενούς, ενώ παράλληλα εργάζεται ιδιωτικά με άτομα ζευγάρια και οικογένειες, αξιοποιώντας τη συστημική θεωρία και πρακτική.

Περίληψη

Η παρούσα μελέτη διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι αναδυόμενες ψυχοθεραπεύτριες βιώνουν τα αισθήματα ανεπάρκειας στην επαγγελματική τους πρακτική, τις προσλήψεις και αντιλήψεις τους σχετικά με τον αντίκτυπο των συναισθημάτων αυτών στο θεραπευτικό τους έργο, καθώς και τη συμβολή τους στη διαμόρφωση της επαγγελματικής τους ταυτότητας. Η διερεύνηση αυτή αξιοποιεί ως θεωρητική βάση τη Θεωρία του Πολυφωνικού Εαυτού και τη Διαλογική Θεωρία Εαυτού, καθώς η προσωπική ανάπτυξη εδράζεται στην ίδια τη φύση της διαλογικής διαδικασίας. Χρησιμοποιήθηκε ποιοτικός σχεδιασμός με ημιδομημένες συνεντεύξεις και συμμετείχαν 5 ψυχοθεραπεύτριες με έως και 2 χρόνια εμπειρία. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε Διαλογική Αφηγηματική Ανάλυση. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πέντε διαλογικές διαδικασίες στις οποίες επιδίδονται οι διαφορετικές φωνές των θεραπευτριών: Σύγκρουση, Υποστήριξη, Καταστολή, Διαπραγμάτευση, Συνασπισμοί. Έτσι, η ανεπάρκεια αναδείχθηκε ως διαλογική διεργασία, που μέσω του αναστοχασμού, μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την καλλιέργεια της αυθεντικότητας, της αυτοσυμπόνιας και της επαγγελματικής εξέλιξης των νέων θεραπευτριών.

Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο σπουδών του Τετραετούς Προγράμματος Εκπαίδευσης στη Συστημική – Οικογενειακή Θεραπεία του Κέντρου Συστημικής Θεραπείας και Συμβουλευτικής (ΚΕ.ΣΥ.ΘΕ.Σ) το οποίο πραγματοποιείται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες αρχές του Κλάδου Εκπαίδευσης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Οικογενειακής Θεραπείας (European Family Therapy Association – EFTA).