Published: Μάρτιος 2025
Λέξεις κλειδιά:
Ανοιχτός Διάλογος, διαλογικές πρακτικές, υπηρεσίες ψυχικής υγείας, προκλήσεις, χώροι αναστοχασμού, ομάδα εστίασης.
Χριστίνα Λαγογιάννη
Η Χριστίνα Λαγογιάννη είναι ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια. Έχει εκπαιδευτεί στην Αφηγηματική Θεραπεία, στην Συστημική Θεραπεία και στον Ανοιχτό Διάλογο. Έχει εργαστεί σε διάφορα πλαίσια στην Ελλάδα και στην Αγγλία με ανθρώπους με ασυνήθιστες εμπειρίες, με ευπαθείς κοινωνικά ομάδες και σε σχολεία. Από το 2016 εργάζεται με νέους, ζευγάρια και οικογένειες στο Ινστιτούτο Συστημικής Θεραπείας Θεσσαλονίκης. Από το 2021 συνεργάζεται με οργανώσεις στην Ελλάδα, στην Ιταλία και στην Ιρλανδία ως διαλογική επόπτρια και εκπαιδεύτρια. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν τα συναισθήματα του θεραπευτή στη διάρκεια της θεραπείας καθώς και η καλλιέργεια της διαλογικότητας μεταξύ διαφορετικών ειδικοτήτων και υπηρεσιών.
Mia Kurtti
Η Mia Kurtti είναι ψυχιατρική νοσηλεύτρια, ψυχοθεραπεύτρια και εκπαιδευτικός με πάνω από δύο δεκαετίες εμπειρίας σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας στη Λαπωνία της Φινλανδίας. Η εξειδίκευσή της περιλαμβάνει τη ψυχιατρική, την οικογενειακή θεραπεία και θεραπεία ζευγαριών, την παρέμβαση σε κρίσεις, τον Ανοιχτό Διάλογο, τη διαχείριση και την εκπαίδευση. Έχει ηγηθεί πολλών έργων, συμπεριλαμβανομένου του έργου πρόληψης αυτοκτονιών ITRO και του έργου DigiFamily στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+, και έχει διευθύνει εσωτερικά προγράμματα κατάρτισης σε διαλογικές και οικογενειακές πρακτικές και συναντήσεις δικτύου. Από το 2011, η Mia είναι διεθνής εκπαιδεύτρια και συντονίστρια στον Ανοιχτό Διάλογο, δουλεύοντας στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και τη Φινλανδία και έχει δώσει κεντρικές ομιλίες και εργαστήρια σε όλη την Αυστραλία, την Ιρλανδία, τη Σιγκαπούρη, την Πολωνία, τη Γερμανία και τη Σκανδιναβία. Έχει συνεισφέρει σε αρκετές διεθνείς δημοσιεύσεις και ερευνητικές μελέτες σχετικά με τη διαλογική και οικογενειακή φροντίδα ψυχικής υγείας.
Περίληψη
Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για την ανάπτυξη πρακτικών Ανοιχτού Διαλόγου στην Ελλάδα. Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν να μελετήσει τις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν δύο ομάδες που εργάζονται με τρόπο εμπνευσμένο από τον Ανοιχτό Διάλογο στον ελληνικό χώρο. Χρησιμοποιήθηκε μια ομάδα εστίασης για την διερεύνηση των προκλήσεων στην οργάνωση υπηρεσιών και στις θεραπευτικές συναντήσεις. Προέκυψαν δύο βασικές θεματικές που φαίνεται να έχουν μια δυναμική σχέση μεταξύ τους, οι «προκλήσεις στη συνεργασία» τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τα «πολιτιστικά και συστημικά εμπόδια». Παρά το μικρό δείγμα, η έρευνα είναι μοναδική στο ότι δίνει φωνή στις δυσκολίες των επαγγελματιών να ενσωματώσουν νέους τρόπους ύπαρξης με τους ανθρώπους και τα δίκτυά τους. Γίνεται συζήτηση για τις επιπτώσεις σε θέματα εκπαίδευσης και κλινικής πρακτικής. Τέλος, δίδεται έμφαση στην ανάγκη δημιουργίας χώρων μάθησης για την προώθηση της διαλογικής λήψης αποφάσεων μεταξύ των ατόμων σε κρίση, των δικτύων τους και των επαγγελματιών που προέρχονται από διαφορετικά επαγγελματικά υπόβαθρα.

