Δημοσιεύτηκε: Δεκέμβριος 2021, Τεύχος 40


Λέξεις Κλειδιά:
Αυτοποίηση, ενακτιβισμός, ψυχανάλυση, προσοχή, αυτονομία, ετερονομία, επισφάλεια, ζωντάνια.

Μάνος Μανάκας

Ο Μάνος Μανάκας PhD είναι ψυχαναλυτικός ψυχοθεραπευτής, διδάκτορας Ψυχοθεραπείας του Goldsmiths College, University of London. Έχει διδάξει Συμβουλευτική, Ομαδική θεραπεία και Συμβουλευτική στην Αναπηρία σε διάφορα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα.

Περίληψη

Περίληψη: Maturana, Varela και Freud διαχειρίστηκαν με διαφορετικούς τρόπους τα αινίγματα που κληροδότησε ο γερμανικός ιδεαλισμός επιχειρώντας να σκεφτεί τη σχέση αυτονομίας και ετερονομίας. Ο Freud έβαλε την δράση πίσω από την αναπαράσταση, ενώ Maturana και Varela είδαν ζωή και νόηση ως συνώνυμα και παρά τις κατοπινές διαφορετικές πορείες της σκέψης τους, επέλεξαν να παραμείνουν σε μια παράδοση που κατανοούσε την νόηση ως δράση και έκφραση και όχι ως αναπαράσταση. Σχολιάζοντας την σημασία της δουλειάς του Winnicott για το άνοιγμα της ψυχανάλυσης σε μια οπτική που την έφερνε κοντά στην δράση και την έκφραση, συζητώ την προσοχή ως ένα παράδοξο: το μη θεμελιώσιμο θεμέλιο της αυτονομίας της εμπειρίας μας προϋποθέτει το άφημα του στην ετερονομία, προκειμένου να βρει την ζωντάνια της έκφρασης του, σε μια ετερονομία ωστόσο που είναι ήδη η έκφραση της διαφοράς.