Δημοσιεύτηκε: Δεκέμβριος 2021, Τεύχος 40


Λέξεις Κλειδιά:
Αυτοποίηση, Maturana, Luhmann.

Θωμάς Μαυροφίδης

Ph.D. – Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Εμμανουήλ Μαυροφίδης

Υποψήφιος Διδάκτορας – Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Περίληψη

Δεν είναι μυστικό ότι ο Humberto Maturana ήταν πάντα αντίθετος στην ιδέα ότι η θεωρία της αυτοποίησης θα μπορούσε (ή ακόμα περισσότερο: θα έπρεπε) να χρησιμοποιηθεί στην κοινωνική θεωρία. Για εκείνον ήταν ξεκάθαρα μια βιολογική θεωρία και κάθε προσπάθεια να αξιοποιηθεί στην κοινωνιολογία ή την πολιτική θεωρία θα μπορούσε να καταλήξει στη δικαίωση αυταρχικών καθεστώτων. Αυτός ήταν ο λόγος που ήταν πάντα διστακτικός απέναντι στην υιοθέτηση της θεωρίας του από τον Niklas Luhmann. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, ο Luhmann ενσωμάτωσε τη θεωρία της αυτοποίησης στη δική του θεωρητική σκευή, δημιουργώντας έτσι μια πολύ λεπτομερή προσέγγιση στα κοινωνικά φαινόμενα.

Η προσπάθειά μας εδώ είναι να εξηγήσουμε πώς ο Luhmann προσέγγισε την ιδέα της αυτοποίησης και να καταδείξουμε ότι έχει θέση στις κοινωνικές επιστήμες, ως ένα πολύ ευέλικτο και ριζοσπαστικό εργαλείο, ώστε να γίνονται κατανοητά κοινωνικά φαινόμενα τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα αντιμετωπίζονταν ως «παρεκκλίσεις» από «κανονικά» πρότυπα ή ακόμα κι ως ενδείξεις «υψηλής κοινωνικής εντροπίας» κτλ.