Published: Οκτώβριος 2026

Λέξεις-κλειδιά:
Ψυχοθεραπεία, αφηγηματική πολλαπλότητα, ενσώματη εμπειρία, ελεύθερη γραφή, πολυφωνία, αναστοχαστική ομάδα, συνεργατική πρακτική, διαλογικότητα.

Όλγα Κωνσταντίνου

Η Όλγα Κωνσταντίνου είναι ψυχολόγος Phd, συστημική ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια και επόπτρια (άδεια ασκήσεως ψυχολόγου Οκτ. 2001-αρ.πρωτ: 22081).

Αρχικά, ολοκλήρωσε τις σπουδές της στα Παιδαγωγικά (Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών) αλλά κατά τη διάρκεια των σπουδών της ήρθε σε επαφή με την Ψυχολογία και αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές της στον τομέα αυτό. Σπούδασε Ψυχολογία τόσο στην Αγγλία όπου και ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές (Bsc Psychology) αλλά και μεταπτυχιακές σπουδές (Msc Health Psychology) όσο και στην Ελλάδα (Διδακτορικό στην Ψυχολογία, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Ψυχολογίας).

Εργάστηκε στο South London and Maudsley NHS, Child and Adolescent Forensic Team ως ψυχολόγος με ανήλικους παραβάτες και της οικογένειες τους. Λίγο μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα εκπαιδεύτηκε στη συστημική ψυχοθεραπεία από το Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Έχει εκπαιδευτεί στην εποπτεία ανθρώπινων συστημάτων από το Κέντρο Συστημικής Θεραπείας THESYS αλλά και στη συμβουλευτική ζευγαριών από το Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης.

Ακόμη, εκπαιδεύτηκε στην τραυματοθεραπεία με τη μέθοδο EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) και CRM (Comprehensive Resource Model) από το Ινστιτούτο Τραυματοθεραπείας Αθηνών ενώ έχει εκπαιδευτεί και στη γνωσιακή συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία από το Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς. Από το 2001 ασκεί ιδιωτική πρακτική όπου παρέχει ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε ενήλικες, ζευγάρια και οικογένειες. Είναι μέλος της Συστημικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ), της European Family Therapy Association (EFTA- CIM) και της EMDR Hellas.

Από το 2020 είναι Associate, The Taos Institute-Creating promising futures through social construction ενώ από το 2023 είναι εκπαιδεύτρια και επόπτρια στο Διεθνές Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα στη Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία, ΚΕΔΙΒΙΜ, ΕΚΠΑ.

Περίληψη

Το παρόν άρθρο αποτελεί θεωρητική και προσανατολισμένη στην κλινική πρακτική συμβολή στη συζήτηση για τη θέση του σώματος στη συστημική ψυχοθεραπεία. Αντλώντας από τη συνεργατική και διαλογική παράδοση, τη φαινομενολογία του σώματος και τις προσεγγίσεις της πολυφωνίας και της θεραπευτικής γραφής (Anderson & Goolishian, 1988; Andersen, 1995; Bakhtin, 1984; Penn, 2009; Shotter, 2008), προτείνεται ένας αναστοχαστικός κύκλος: επαφή με το ενσώματο βίωμα, κίνηση ή/και αισθητηριακή διερεύνηση, ελεύθερη γραφή και αναστοχαστική ακρόαση. Το άρθρο εξετάζει πώς η σωματική εμπειρία, αντί να αντιμετωπίζεται απλώς ως περιεχόμενο προς ερμηνεία, μπορεί μέσα από τη γραφή και τον διάλογο να συμμετέχει στην ανάδυση μιας αφηγηματικής πολλαπλότητας, όπου διαφορετικές εκδοχές του βιώματος μπορούν να βρουν χώρο και να συνομιλήσουν. Κλινικά παραδείγματα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την εικονογράφηση της πρακτικής που περιγράφεται και όχι ως τεκμήρια θεραπευτικής αποτελεσματικότητας. Συζητούνται, τέλος, οι δυνατότητες, τα όρια και οι προϋποθέσεις μιας τέτοιας ενσώματης-διαλογικής πρακτικής. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε αυτό που στο άρθρο περιγράφεται ως «γραμματική του σώματος»: στην προσπάθεια, δηλαδή, να συνομιλήσουμε με το σώμα μέσα από τρόπους στους οποίους μπορεί να ανταποκριθεί - την αίσθηση, την αναπνοή, την εικόνα, τον ρυθμό και την κίνηση - χωρίς να βιαστούμε να αποδώσουμε στην εμπειρία ένα συγκεκριμένο νόημα. Αυτό που αναδύεται μπορεί στη συνέχεια να περάσει στη γραφή και στον αναστοχαστικό διάλογο, ανοίγοντας χώρο για νέες συνδέσεις και διαφορετικές αφηγήσεις.