Published: Οκτώβριος 2026

Λέξεις-κλειδιά:
Κριτική ψυχιατρική · ψυχιατρικές διαγνώσεις · αυστηρότητα και φαντασία.

Carmen García Pérez de León

Η Carmen García Pérez de León είναι Λέκτορας στην Εκπαίδευση στη Θεραπεία Οικογένειας στο Τμήμα Παιδοψυχιατρικής και Ψυχιατρικής Εφήβων του King's College London, όπου διδάσκει στα προγράμματα Graduate Certificate και MSc στη Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία. Είναι μέλος του ακαδημαϊκού προσωπικού του King's College London από το 2014, αρχικά ως ακαδημαϊκή σύμβουλος στη Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία και, από το 2022, ως Λέκτορας στην Εκπαίδευση στη Θεραπεία Οικογένειας.

Παράλληλα με το ακαδημαϊκό της έργο, εργάζεται ως Ειδική Συστημική Οικογενειακή Θεραπεύτρια στο South London and Maudsley NHS Foundation Trust, συνδυάζοντας τη διδασκαλία, την κλινική πρακτική, την εποπτεία και την έρευνα.

Το ακαδημαϊκό της έργο διερευνά σύγχρονες εξελίξεις στη συστημική και σχεσιακή πρακτική. Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά της περιλαμβάνουν τις διαδικασίες μάθησης, την ανάπτυξη του θεραπευτή, την ανάληψη ρίσκου στην εκπαίδευση, τη συνεργατική πρακτική, την κριτική φιλοσοφία, καθώς και τις αναδυόμενες μετα-ανθρωπιστικές και νεο-υλιστικές προσεγγίσεις στην ψυχική υγεία και την ψυχοθεραπεία. Αυτή την περίοδο ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή στο Global Centre for Advanced Studies (GCAS) στο Δουβλίνο.

Τα πεδία εξειδίκευσής της περιλαμβάνουν:

• Συστημική και Οικογενειακή Θεραπεία
• Εκπαίδευση και κατάρτιση στη Θεραπεία Οικογένειας
• Κλινική εποπτεία
• Ψυχική υγεία παιδιών, εφήβων και οικογενειών
• Αναστοχαστική και βιωματική μάθηση
• Σύνθετο τραύμα και θεραπευτική πρακτική με βάση τις αρχές της EMDR
• Συνεργατικές και διαλογικές προσεγγίσεις
• Συστημική θεωρία και κριτική φιλοσοφία
• Ρίσκο, κρίση και αβεβαιότητα στη θεραπευτική πρακτική

Στις προηγούμενες διδακτικές της συνεργασίες περιλαμβάνονται η θέση της εξωτερικής λέκτορα στο Anna Freud Centre, στο South London and Maudsley NHS Foundation Trust και στο Maudsley International, με συμμετοχή και σε διεθνή εκπαιδευτικά προγράμματα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έχει επίσης αναλάβει εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για επαγγελματίες της εκπαίδευσης, της υγείας και της κοινωνικής φροντίδας, στο πλαίσιο του βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) και των υπηρεσιών τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τα ακαδημαϊκά προσόντα και οι εξειδικεύσεις της περιλαμβάνουν πτυχίο Φιλοσοφίας και Εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο της Βαλένθια, MSc στην Οικογενειακή Θεραπεία και Graduate Certificate στην Οικογενειακή Θεραπεία από το King's College London, μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Συστημική Εποπτεία και Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο του Bedfordshire, εξειδικευμένες σπουδές στην κλινική ύπνωση και την Ερικσονική υπνοθεραπεία, πιστοποίηση ως θεραπεύτρια EMDR, καθώς και τον τίτλο Senior Fellowship του οργανισμού Advance HE.

Η Carmen έχει πολλές δημοσιεύσεις στους τομείς της συστημικής ψυχοθεραπείας, της θεραπευτικής μάθησης, της επαγγελματικής ανάπτυξης και της ψυχικής υγείας. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Australian and New Zealand Journal of Family Therapy, Murmurations, Context και International Journal of Collaborative Practices.

Περίληψη

Στο πλαίσιο της διαρκούς ενασχόλησης των συστημικών οικογενειακών θεραπευτών με τις κριτικές προσεγγίσεις σχετικά με το(τα) νόημα(τα) της ψυχικής υγείας και τον τρόπο με τον οποίο αυτές διαμορφώνουν την εξέλιξη της θεραπευτικής πρακτικής, το παρόν κείμενο δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει ούτε επιστημονική ούτε συστηματική πραγματεία. Αντίθετα, συνιστά μια πρόσκληση να ενεργοποιήσουμε τη φαντασία μας ως προς τη σχέση μας με ορισμένες διαγνωστικές ονοματοδοσίες, παρεκκλίνοντας από τους γενικώς αποδεκτούς ορισμούς και τις συνήθεις χρήσεις τους (δηλαδή τις εφαρμογές τους) αναφορικά με ορισμένες διαγνώσεις ψυχικής υγείας.

Η πρόσκληση αυτή αφορά μια παρέκκλιση από την επιδίωξη μιας καθολικής ταξινόμησης που αποσκοπεί στην υποστήριξη των διαγνωστικών διαδικασιών, χωρίς ωστόσο να προτείνεται η παρέκκλιση αυτή ως εναλλακτικό διαγνωστικό πλαίσιο. Προτείνω ορισμένα παραδείγματα, προσεγγίζοντας με διάθεση ελαφρότητας λέξεις που συνήθως εμφανίζονται σε συζητήσεις επιβαρυμένες με ιδιαίτερα βαρύνουσες σημασίες.

Το σύνδρομο Tourette, η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ), η κατάθλιψη, η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (ΙΨΔ) και η ψύχωση εξετάζονται εδώ μέσα από την οπτική των δυνατοτήτων που αναδεικνύουν τα μοτίβα εμπειρίας και αλληλεπίδρασης στα οποία αποδίδονται αυτές οι ονομασίες, όταν ιδωθούν σε συνάρτηση με διαφορετικά συμφραζόμενα και επίπεδα πλαισίου από εκείνα με τα οποία συνήθως συνδέουμε την ερμηνεία και τη νοηματοδότησή τους.

Προτείνω, επομένως, να παρεκκλίνουμε από τους συνήθεις τρόπους με τους οποίους αποδίδουμε νόημα σε αυτές τις ψυχιατρικές διαγνωστικές ετικέτες. Πρόκειται για μια στάση διαφορετική τόσο από τη διόρθωση όσο και από την άκριτη προσκόλληση σε αυτές, η οποία μας καλεί να απομακρυνθούμε από γραμμικές αντιλήψεις περί προόδου όταν σκεφτόμαστε τη μεταβολή, την εξέλιξη και την ανάπτυξη.