Published: Οκτώβριος 2025

Λέξεις κλειδιά:
Pietro Barbetta, Language Without Sense, Γλώσσα και Επικοινωνία, Νόημα και A-νοησία, Φιλοσοφία της Γλώσσας, Ψυχανάλυση, Melanie Klein, Wilfred Bion, Gilles Deleuze, Θεωρίες της Επικοινωνίας, Barnett Pearce, Παραδειγματική - Συνταγματική Επικοινωνία, Αισθητική της Πολυπλοκότητας, Maria Esther Cavagnis, Διαπλαισιακά Άλματα, Σχεσιακή Σκέψη, Τέχνη, Λογοτεχνία, Ποίηση, Παραλήρημα, Σχιζοφρενικό, Φιλοσοφία, Νόημα και Αίσθηση – Ενσώματη Εμπειρία, Απρόβλεπτο, Κοινωνική Αναταραχή, Στοχαστικός Διάλογος, Mary Barnes, Θεραπευτική Καλλιτεχνική Έκφραση.

Pietro Barbetta

Τέως διευθυντής του Κέντρου Οικογενειακής Θεραπείας του Μιλάνου, σημερινός διευθυντής της Διεθνούς Σχολής Συστημικής Θεραπείας σε Διαπολιτισμικά Πλαίσια (ISST).

Έχει δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, το Locura y Creacion (2016, Gedisa), με την U. Telfener, Complessità e psicoterapia (2019, Raffaello Cortina), και με τις M. E. Cavagnis, I. B. Krause και U. Telfener, Ethical and Aesthetic Exploration of Systemic Practices (2022, Routledge),

pietro.barbetta@unibg.it

Περίληψη

Με αφορμή την αγγλική έκδοση του βιβλίου του Language Without Sense — του «τελευταίου του παιδιού», όπως το αποκαλεί με τρυφερότητα — ο Pietro Barbetta συνομιλεί με τη Συντακτική ομάδα του Μεταλόγου (Αναστασία Γεϊτσίδου, Μαρία Παντελάκη, Φανή Τριανταφύλλου), σε μια συζήτηση που ξεδιπλώνεται σαν ζωντανό κείμενο.

Μέσα από τον γνώριμο, παθιασμένο ρυθμό του λόγου του, οι ιδέες αναδύονται και συνυφαίνονται, καλώντας μας να σταθούμε, να ακούσουμε, να κατοικήσουμε μέσα στις συνηχήσεις τους. Διαβάζοντας από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, μας παρασύρει σε μια πτήση που ξεκινά ανάμεσα στα έργα τέχνης των προσερχόμενων στο γραφείο του και περιπλανιέται στα τοπία της φιλοσοφίας, της ποίησης, των θεωριών της επικοινωνίας, της ψυχανάλυσης, των κοινωνικών αναταράξεων και της συγκινησιακά εύγλωττης Αισθητικής της Πολυπλοκότητας.

Η σκέψη του κινείται μέσα από συνεχή διαπλαισιακά άλματα — άλματα που μπορεί να μας ζαλίζουν ελαφρά, αλλά ταυτόχρονα αφυπνίζουν την απόλαυση της πτήσης: της περιπλάνησης και του θαυμασμού για εκείνες τις αβέβαιες, μεταβαλλόμενες γραμμές όπου το νόημα και το ά-νοητο συναντιούνται.