Published: Μάρτιος 2025

Λέξεις κλειδιά:
Ασέβεια- προκατάληψη-υπόθεση-κυκλικότητα-ουδετερότητα-παρατήρηση-προκατάληψη-αλλαγή-εξέλιξη-οικογενειακή θεραπεία .

John Soderlund

Ο John Soderlund είναι συμβουλευτικός ψυχολόγος εγγεγραμμένος στο HPCSA και εργάζεται στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, διαδικτυακά και δια ζώσης, παρέχοντας Εταιρικές και διαδικτυακές υπηρεσίες.

Μεταξύ 2000 και 2016, ίδρυσε και υπηρέτησε ως συντάκτης του περιοδικού New Therapist (http://www.newtherapist.com), ένα διεθνές περιοδικό για ψυχοθεραπευτές, παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη σε θεραπευτές σε όλο κόσμο.

Από το 2000, έχει σχεδιάσει και υλοποιήσει υπηρεσίες ευεξίας και ψυχολογίας σε εταιρικούς πελάτες μέσω παρόχων βοήθειας εργαζομένων. Μέχρι σήμερα, αυτές οι υπηρεσίες έχουν χρησιμοποιηθεί από περισσότερα από 300.000 μέλη του εργατικού δυναμικού της Νότιας Αφρικής.

Περίληψη

Το κείμενο αυτό αναδημοσιεύεται ως έχει από το έντυπο τεύχος 5, αφιέρωμα στον Gianfranco Cecchin.

Σε αυτή τη συνέντευξη, που διεξήχθη από τον John Soderlund, εκδότη του περιοδικού New Therapist (www newtherapist.com), ο Cianfranco Cecchin στοχάζεται στην έννοια των προκαταλήψεων, μια από τις πιο κυρίαρχες έννοιες στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης συστημικής-οικογενειακής θεραπείας. Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε αρχικά στο New THERAPIST IN 1999 (τόμος 1 Μαΐου /Ιούνιος) και αναπαράγεται στην ηλεκτρονική της έκδοση (www.newtherapist.com/30cecchin.html) με την ευγενική άδεια του John Sonderlund

Σχόλιο Μεταλόγου: Ευχαριστούμε το περιοδικό New Therapist και τον John Sothrlund για την αποστολή του τεύχους (20 χρόνια μετά!) και την άδεια να δημοσιεύσει ο Μετάλογος το αρχικό άρθρο, το οποίο αναρτάται εδώ όπως είναι στο New Therapist.

Μπορείτε να το διαβάσετε στο αγγλικό τμήμα του Μεταλόγου.

Gianfranco Cecchin

Ο Gianfranco Cecchin, ψυχίατρος-ψυχαναλυτής και εκπαιδευτής υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της οικογενειακής θεραπείας στην Ιταλία και όχι μόνο. Ένα από τα σύμβολα της Ψυχιατρικής και της επιστημονικής έρευνας του Μιλάνου. Αφού σπούδασε Ιατρική στην Ιταλία, ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και την ψυχανάλυση στις Η.Π.Α. όπου και εργάστηκε εκεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Επιστρέφοντας από τη Νέα Υόρκη στο Μιλάνο, συμμετείχε μαζί με τους Mara Selvini Palazzoli, Luigi Boscolo, και Giuliana Prata στην ίδρυση αυτής που θα γίνει γνωστή ως η «ομάδα της Οικογενειακής Θεραπείας του Μιλάνου». H ομάδα αυτή ανέπτυξε από το 1971 μια καινοτόμο προσέγγιση στην Οικογενειακή Θεραπεία, βασισμένη αρχικά στο μοντέλο του MRI του Πάλο Άλτο και στη συνέχεια έγινε προοδευτικά όλο και πιο ανεξάρτητη, με ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση στην Κυβερνητική και επιστημολογία βασισμένη στη σκέψη του Gregory Bateson. Ανάμεσα στις πιο σημαντικές δημοσιεύσεις τους το βιβλίο «Paradosso e Controparadosso» (Παράδοξο και Αντιπαράδοξο 1975) και το άρθρο «Potizzazione, circolarita, neutralita», («Δημιουργία υποθέσεων-Κυκλικότητα-Ουδετερότητα». 1980).

Οι Gianfranco Cecchin και Dr. Luigi Boscolo δίδαξαν ολόκληρες γενιές θεραπευτών, σε μια επικοινωνία βασισμένη «στην εξέταση των κανόνων του οικογενειακού συστήματος και όχι στην κρίση των συμπεριφορών». Μετά την διάλυση της ομάδας το 1980, ίδρυσε και διεύθυνε με τον Dr. Luigi Boscolo το Κέντρο για την Θεραπεία Οικογένειας του Μιλάνο, (Centro Milanese di terapia della Famigilia), που έγινε ένα από τα πιο σημαντικά εκπαιδευτικά κέντρα, της προσέγγισης η οποία τότε άρχισε να γίνεται γνωστή ως «Συστημική Θεραπεία». Το έργο τους απέκτησε μια αυξάνουσα διεθνή επιρροή και κορυφώθηκε με την δημοσίευση του βιβλίου «Milan Systemic Family Therapy» (1987) «Η Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία του Μιλάνου», το οποίο μεταφράστηκε στα Ιταλικά το 2004 με τον τίτλο «Clinica Sistemica». Οι δύο συνεργάτες από το Μιλάνο έγιναν περιζήτητοι για σεμινάρια και άλλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες και κατάφεραν να φέρουν το νέο Μιλανέζικο Μοντέλο ανά τον κόσμο (από το 1981 μέχρι τον θάνατό του, στις αρχές του 2004 σε ένα νυχτερινό αυτοκινητικό ατύχημα κοντά στη Μπρέσια).

To Centro Milanese απέκτησε ουσιαστικό ρόλο στη στροφή της συστημικής θεραπείας προς την κατεύθυνση των εννοιών του κονστρουκτιβισμού, επηρεασμένο από τις ιδέες του Heinz von Foerster και Humberto Maturana, και της κατοπινής ανάπτυξης στην κατεύθυνση του μεταμοντερνισμού και του κοινωνικού κονστρουξιονισμού.

Η καριέρα του Cecchin μεταξύ της δεκαετίας του '90 και των αρχών της δεκαετίας του 2000 ήταν παράλληλη με αυτή του Luigi Boscolo. Έγραψε βιβλία και άρθρα κυρίως με Ιταλούς και Αγγλοσάξονες συνεργάτες.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Lynn Hoffman και η Peggy Penn εξέδωσαν, με τους Cecchin και Boscolo, τον τόμο Milan συστημική οικογενειακή θεραπεία, μια ζωντανή συζήτηση με τους δύο Μιλανέζους δασκάλους που μεταφράστηκε σε διάφορες χώρες και έγινε το όχημα για τον νέο τρόπο οικογενειακής θεραπείας που ήρθε από την Ιταλία.

Ταξίδευε πολύ δημιουργώντας πολλές μετα-Μιλάνο ομάδες στην υπόλοιπη Ιταλία και τον κόσμο, που «συν-δημιούργησε» με τις ιδέες του και που τον «συν-δημιούργησαν».

Μία από τις ομάδες αυτές ήταν και η ομάδα θεραπευτών του Κ.Ψ.Υ Δ.Τ Θεσσαλονίκης , που αρχικά την ενέπνευσε με τα γραπτά του, ύστερα την αναστάτωσε , την αποσταθεροποίησε, την ανέτρεψε, την ενθουσίασε με αποτέλεσμα αυτές οι ιδέες και τα ερεθίσματα να αποτελέσουν και το κεντρικό «υλικό» της επεξεργασίας, υιοθέτησης και οργάνωσης της. Οι τρεις επισκέψεις του το 1989-, 1991και 1992 δημιούργησαν ένα νέο ορίζοντα θεώρησης όχι μόνο για το ΚΨΥ Δ.Τ Θεσσαλονίκης αλλά και για πολλούς άλλους Θεραπευτικούς χώρους ανά την Ελλάδα .

Στην Ελλάδα το βιβλίο του «Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία του Μιλάνου» μεταφράστηκε με επιμέλεια της Βιολέτας Καφταντζή και εκδόθηκε και κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο University Studio Press (Σειρά βιβλίων Περί Συστημάτων).