Το Θεωρητικό Πλαίσιο «Εξουσία – Απειλή – Νόημα»: Ένα πρίσμα κατανόησης για την ψυχοκοινωνική υποστήριξη των ασυνόδευτων ανηλίκων
Κείμενο



Published: Οκτώβριος 2023

Λέξεις κλειδιά:
Ασυνόδευτοι ανήλικοι, Πρόσφυγες, Ψυχοκοινωνική υποστήριξη, Εξουσία – Απειλή – Νόημα.

Μούτσου Ειρήνη

Υποψήφια Διδάκτορας, Τμήμα Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 541 24, Ελλάδα· E-mail: emoutsou@psy.auth.gr. ORCID: 0000-0002-0273-7909

Γεωργάκα Ευγενία

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 541 24, Ελλάδα· Τηλ.: +30 2310 997472. Fax: +30 2310 997384, E-mail: georgaca@psy.auth.gr. ORCID: 0000-0002-5904-2534

Gareth Morgan

Ακαδημαϊκός Διευθυντής, Κλινική Ψυχολογία, George Davies Centre, Πανεπιστήμιο Leicester, Lancaster Rd, Leicester LE1 7HA, U.K. · E-mail: gsm23@leicester.ac.uk. ORCID: 0000-0001-7177-8897

 

Περίληψη

Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των ασυνόδευτων ανηλίκων έχει αυξηθεί σημαντικά παγκοσμίως. Παράλληλα, έχει διατυπωθεί ο προβληματισμός ότι οι παραδοσιακές Δυτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας δεν ανταποκρίνονται κατάλληλα στις ανάγκες αυτού του πληθυσμού, λόγω της φύσης των αντίξοων εμπειριών που αυτός αντιμετωπίζει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη μετανάστευση. Ωστόσο, οι Δυτικές διαγνώσεις και θεραπείες χρησιμοποιούνται εκτενώς, συχνά χωρίς να τίθεται πραγματικά υπό αμφισβήτηση η πολιτισμική τους καταλληλότητα. Επιπλέον, φαίνεται ότι οι ευρύτερες υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς, συγκριτικά με τις ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις, παρότι ένα μεγάλο ποσοστό των ασυνόδευτων ανηλίκων λαμβάνει τέτοιες υπηρεσίες στις χώρες υποδοχής. Το Θεωρητικό Πλαίσιο «Εξουσία – Απειλή – Νόημα» προσφέρει έναν ολιστικό τρόπο κατανόησης της ψυχικής δυσφορίας και πιστεύουμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο πρίσμα για την κατανόηση της εμπειρίας των ασυνόδευτων ανηλίκων και την παροχή υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης. Σε αυτό το άρθρο, παρουσιάζουμε το πώς εφαρμόσαμε το Θεωρητικό Πλαίσιο «Εξουσία – Απειλή – Νόημα» σε μία σειρά υποστηρικτικών συνεδριών με ασυνόδευτους ανηλίκους. Επιπρόσθετα, παρουσιάζουμε μία μελέτη περίπτωσης από την έρευνά μας και συζητούμε τις ιδέες μας, αναφορικά με τη χρησιμότητα αυτών των συνεδριών, καθώς και τις προτάσεις μας για περαιτέρω βελτίωση.



 
Ε. Μούτσου