Δημοσιεύτηκε: Ιούνιος 2021, Τεύχος 39


Λέξεις-Κλειδιά:
Umberta Telfener, Luca Casadio, Φανή Τριανταφύλλου Sistemica, Πολυπλοκότητα, Συστήματα, Heinz Von Foerster, Ernest von Glasersfeld, Jean Piaget, Θεωρίες Συμπλοκότητας, Γνώση, Πεποιθήσεις, Κοινότητα, Αλληλεπίδραση, Μεθοδολογική Στάση, Ερμηνευτικός Φακός, Γλώσσα, Κουλτούρα, Κατασκευή. \Interpretive Lens, Language, Culture, Construction.

Umberta Telfener

Η Umberta Telfener είναι συστημική ψυχολόγος, εκπαιδεύτρια στη σχολή του Μιλάνου όπου είναι επίσης υπεύθυνη για τις διεθνείς σχέσεις, αντιπρόεδρος της EFTA-Tic (δηλαδή του τμήματος της EFTA που ασχολείται με εκπαιδευτικά προγράμματα και εκπαιδευτικά κέντρα) και καθηγήτρια στη μεταπτυχιακή Σχολή της Ψυχολογίας της Υγείας στο πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης. utelfener@gmail.com

Luca Casadio

Ο Luca Casadio, ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής, εργάστηκε ως διευθύνων ψυχολόγος για το USL. Διδάσκει σε διάφορα μεταπτυχιακά σχολεία και έχει δημοσιεύσει μερικά βιβλία και πολλά άρθρα. Συμπεριλαμβάνονται: "Συστημικά: φωνές και μονοπάτια στην πολυπλοκότητα", με την Umberta Telfener και την επίβλεψη του Heinz von Foerster, Bollati Boringhieri, 2003, "Between Bateson and Bion, at the roots of relational berpikir", εκδόσεις Antigone, 2010. Σχετικά με τη σχέση μεταξύ τέχνης και ψυχολογίας έχει δημοσιεύσει: "Οι εικόνες του νου: για μια ψυχανάλυση του κινηματογράφου, της τέχνης και της λογοτεχνίας" Franco Angeli, 2004 και "Η τέχνη της ψυχοθεραπείας και της ψυχολογίας της τέχνης", Mimesis, 2015.

Περίληψη

Αυτό το βίντεο εστιάζει στο μεγάλο θέμα του Κονστρουκτιβισμού.

Ο von Foerster θεωρεί ότι ο κόσμος επινοείται από κάθε άτομο μέσω των ενεργειών του και επικυρώνεται με την αλληλεπίδραση διά της κοινωνικής ανταλλαγής μεταξύ των υποκειμένων, μέσα στις κοινότητες όπου ανήκουν τα άτομα μέσω της ανταλλαγής της γλώσσας.

Αυτή η άποψη οδηγεί σε μια συγκεκριμένη στάση όσον αφορά τη γνώση η οποία είναι συνεπής με τις θεωρίες της πολυπλοκότητας: κανένα σύστημα αναφοράς δεν μπορεί να θεωρηθεί αληθινό και ορθό a priori.

Κάθε παρατήρηση (κατασκευή) καθορίζεται από τους ερμηνευτικούς φακούς και τις γλωσσικές επιλογές του υποκειμένου (επιλογές που ορίζουν κάποιον ή κάποια ως υποκείμενο και καθορίζουν την εμφάνιση ενός κόσμου αντί ενός άλλου). Αυτή είναι η στάση που χαρακτηρίζει τον κονστρουκτιβισμό (από το construo: κατασκευάζω).

Κάθε παρατήρηση καθορίζεται από τη μεθοδολογική στάση, τον ερμηνευτικό φακό, τους στόχους, τη γλώσσα, την κουλτούρα και τις αλληλεπιδράσεις στις οποίες εμπλέκεται το υποκείμενο, οι οποίες ορίζουν το άτομο και που το άτομο επίσης τις ορίζει.