Δημοσιεύτηκε: Ιούνιος 2021, Τεύχος 39


Λέξεις-Κλειδιά:
Συμπλοκότητα, Ακτιβισμός, Δημιουργικότητα, Έμβια Συστήματα.

Πέτρος Πολυχρόνης

Παιδοψυχίατρος, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών. Διευθυντής του Αθηναϊκού Κέντρου Μελέτης του Ανθρώπου (Α.Κ.Μ.Α) από το 2001 ως σήμερα.

Υπεύθυνος Προγραμμάτων για την Υποστήριξη Οικογενειών σε Κρίση σε ποικίλα πλαίσια, όπως η Κινητή Παιδοψυχιατρική Μονάδα Φωκίδας, το Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο Καλλιθέας και το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο Χολαργού.

Τ. μέλος του Δ.Σ. της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την Κοινωνική Ψυχιατρική και της Μεσογειακής Εταιρείας Κοινωνικής Ψυχιατρικής. Τ. μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας. Μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ομάδας και της Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Εταιρείας Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας. Ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας για την Απο-ιδρυματοποίηση και την Ψυχική Υγεία.

Επίτιμο Μέλος του Δ.Σ. του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (Κ.Ε.Θ.Ε.Α.).

Περίληψη

Stephen Hawking, “Νομίζω ότι ο επόμενος αιώνας, θα είναι ο αιώνας της Συμπλοκότητας”

Geoffrey West, “Είστε τα δίκτυά σας”

Τα σύμπλοκα προσαρμοστικά Ζωντανά Συστήματα κατά τον Fritjof Capra είναι, μεταξύ άλλων, self-transcendent - έχουν, δηλαδή, τη δυνατότητα της αυθυπέρβασης. Όταν ένα σύμπλοκο/σκεδαστικό (complex/dissipative) σύστημα, βρεθεί μακράν της ισορροπίας, αναδύεται η ευκαιρία για δημιουργικότητα (καινοτομία/προσαρμογή) και νέα νοηματοδότηση – ανάμεσα στις πολλές ενδεχομενικότητες/εναλλακτικές – στο συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Αυτή η νέα νοηματοδότηση γεννά / απαιτεί / δίνει την ευκαιρία σε έναν ακτιβισμό, που αφορά τη σχέση του σύμπλοκου συστήματος με τον εαυτό του και το περιβάλλον του.